Αν και ο Satie χρησιμοποίησε την κλασική φόρμα ως πρότυπο για τη «Sonatine» του, πρόκειται για ένα κατεξοχήν ειρωνικό έργο. Ο συνθέτης, στον οποίο σε μεγαλύτερη ηλικία άρεσε να εμφανίζεται κυκλοφορώντας στους δρόμους με σκληρό κολλάρο και ημίψηλο καπέλο (μπολέρο), συμπεριέλαβε ανάμεσα στα πεντάγραμμα γραμμές κειμένου που περιγράφουν την ημέρα ενός τυπικού Παρισινού γραφειοκράτη. Ο γραφειοκράτης κάθεται σε μια καρέκλα φοράγοντας πράσινα μεταξωτά προστατευτικά μανικιών και ονειρεύεται να πάρει προαγωγή.

 

«Στο διπλανό δωμάτιο ένα πιάνο παίζει Clementi»… και σε αυτό ακριβώς το σημείο ακούγονται πράγματι παρωδιακές απηχήσεις της δημοφιλούς Sonatine op. 36/1 του Clementi. Ο Ulrich Kramer παρέχει εμπεριστατωμένες πληροφορίες υποβάθρου στον πρόλογο της έκδοσής μας, οι οποίες συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση του έργου του Satie.