Η Σονάτα σε Λα μείζονα (1875) αποτελεί ένα από τα πιο φωτεινά και εμβληματικά έργα του γαλλικού ρομαντισμού. Με αυτή τη σύνθεση, ο Faure κατάφερε να συνδυάσει την κλασική δομή με μια νέα, δροσερή μελωδική γλώσσα, γεμάτη λυρισμό και κομψότητα. Το έργο χαρακτηρίζεται από:

• Ζωντάνια και Πάθος: Ειδικά στο ορμητικό πρώτο μέρος και το παιχνιδιάρικο Scherzo.
• Εκφραστικό Διάλογο: Μια ισότιμη και απαιτητική συνεργασία ανάμεσα στο βιολί και το πιάνο.
• Καινοτομία: Την αρμονική φρεσκάδα που καθιέρωσε τον Faure ως έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες της εποχής του.

• Allegro molto
• Andante
• Allegro vivo
• Allegro quasi presto