Μαζούρκες, νυχτερινά, βαλς και πολωνέζες αποτελούν τον πυρήνα του εκφραστικού κόσμου του Σοπέν. Ωστόσο, ο ίδιος κινούνταν με άνεση και πέρα από τέτοιους κύκλους ειδών, και κομμάτια αυτού του τύπου συγκεντρώνονται σε αυτό το βιβλίο «Klavierstucke» (Έργα για πιάνο). Σε αυτό βρίσκουμε λιγότερο γνωστά έργα (δύο κύκλους Παραλλαγών, τρεις Ecossaises) από την πρωιμότερη δημιουργική περίοδο του Σοπέν, μαζί με συναρπαστικούς χορευτικούς ρυθμούς (Μπολερό και Ταραντέλα) και, για το τέλος, το Allegro de concert με την ορχηστρική του σύλληψη. Αυτό αποτελεί την εισαγωγή σε μια σειρά τριών μεγάλων μεμονωμένων έργων από τη μέση και μετέπειτα δημιουργική περίοδο του Σοπέν: τη Φαντασία Op. 49, το Νανούρισμα (Berceuse) Op. 57 και τη Βαρκαρόλα Op. 60.