Παρόλο που μεγάλωσε στη Βιέννη και το Παρίσι και μιλούσε γερμανικά ως μητρική του γλώσσα, ο πατριωτισμός του Φέρεντς Λιστ για την Ουγγαρία ξύπνησε εξαιτίας μιας φυσικής καταστροφής. «Ω άγρια και μακρινή πατρίδα μου! Η κραυγή του πόνου σου με έφερε πίσω σε σένα. Σκύβω το κεφάλι μου, ντροπιασμένος που σε ξέχασα για τόσο καιρό» , αντέδρασε στα νέα για τις πλημμύρες του Δούναβη το 1838, που κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της Πεστής, και ανακοίνωσε μια φιλανθρωπική συναυλία προς όφελος των θυμάτων. Όταν επισκέφθηκε την Ουγγαρία τον επόμενο χρόνο, οι συμπατριώτες του τον υποδέχθηκαν με έναν ενθουσιασμό που ξεπερνούσε κάθε περιγραφή. Αυτή η έντονα συναισθηματική συνάντηση έβαλε ολόκληρη την καριέρα του σε μια νέα τροχιά: ουγγρικά μοτίβα άρχισαν να εμφανίζονται στη μουσική του. Αυτό σηματοδότησε την αρχή της γένεσης των 19 Ουγγρικών Ραψωδιών του, η οποία εκτεινόταν σε πολλές δεκαετίες.

Το αρχικό θέμα της Ουγγρικής Ραψωδίας αρ. 2 — ενός έργου που έχει αποκτήσει εξαιρετική δημοτικότητα — καταγράφηκε από τον Λιστ στο σημειωματάριό του το 1847 στο Ιάσιο της Ρουμανίας. Το κομμάτι δημοσιεύθηκε το 1851, αργότερα με ξεχωριστές κάντζεντες και ad-libitum παραλλαγές που προστέθηκαν για δύο μαθητές του Λιστ. Αυτή η αναθεωρημένη έκδοση (2020), βασισμένη στη Νέα Έκδοση Λιστ, διακρίνεται για τη συμπερίληψή τους, καθώς και για έναν πρόλογο που συνοψίζει τα τελευταία πορίσματα της έρευνας και τις κριτικές σημειώσεις.