Beethoven Ludwig Van - Complete Piano Concertos (Full Score)
Τα πέντε κοντσέρτα για πιάνο του Μπετόβεν αποτελούν εδώ και πολύ καιρό βασικό μέρος του ρεπερτορίου των πιανιστών και είναι αγαπημένα του κοινού των συναυλιών. Εδώ, στον συγκεκριμένο τόμο, υπάρχουν και τα πέντε, αναπαραγμένα απευθείας από την έγκυρη έκδοση της Breitkopf & Hartel, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων από τις Καντέντσες του ίδιου του συνθέτη.
Αυτά τα κοντσέρτα αποκαλύπτουν τη σταθερή εξέλιξη της κυριαρχίας του Μπετόβεν στα πιανιστικά και ορχηστρικά μέσα κατά τη διάρκεια της πρώιμης και της μέσης περιόδου του. Τα δύο πρώτα, το Νο 1 σε Ντο μείζονα, έργο 15 (1795), και το Νο 2 σε Σι ύφεση μείζονα, έργο 19 (πριν από το 1793), αντανακλούν τη νεανική πληθωρικότητα του παλαιότερου ύφους του Μπετόβεν. Το αρ. 3 σε ντο ελάσσονα, έργο 37 (1800), είναι «μία από τις πιο επιτυχημένες υλοποιήσεις της “ντο ελάσσονος διάθεσης” του Μπετόβεν» (New Grove Dictionary) και το αρ. 4 σε σολ μείζονα, έργο 58 (1805-1806), θεωρείται ορόσημο στην εξέλιξη των κοντσέρτων. Το αρ. 5 σε μι ύφεση μείζονα, έργο 73 («Αυτοκρατορικό», 1809), απεικονίζει με σαφήνεια τις περαιτέρω καινοτομίες του Μπετόβεν στη δομή του κοντσέρτο.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Piano Concerto No. 1 in C Major, Op. 15
(1795-?1800; dedicated to Princess Odescalchi)
- Allegro con brio
- Largo
- Rondo. Allegro
Piano Concerto No. 2 in B-flat Major, Op. 19
(ca. 1793-1798; dedicated to Carl Nikl, Edler von Nikelsberg)
- Allegro con brio
- Adagio
- Rondo. Molto allegro
Piano Concerto No. 3 in C Minor, Op. 37
(?1800; dedicated to Prince Louis Ferdinand of Prussia)
- Allegro con brio
- Largo
- Rondo. Allegro
Piano Concerto No. 4 in G Major, Op. 58
(1805-6; dedicated to Archduke Rudolph)
- Allegro moderato
- Andante con moto
- Rondo. Vivace
Piano Concerto No. 5 in E-flat Major, Op. 73
("Emperor," 1809; dedicated to Archduke Rudolph)
- Allegro
- Adagio un poco mosso
- Rondo. Allegro
Cadenzas for Concerto No. 1 (?1809)
Cadenza for Concerto No. 2 (?1809)
Cadenza for Concerto No. 3 (?1809)
Cadenzas for Concerto No. 4 (?1809)
NOTE: Not included here are three additional cadenzas for Op. 58 that were not published until 1959-1971.